Uyumadan önce tok karnına Tiyatro tarihi

(İKİNCİ BÖLÜM )

Tiyatro, ya da o gün ki adıyla Tragedya çok sevilmiş ve herkes tarafından ilgi görmekteydi. Ancak sanki bir şeyler eksikti. Eksik gibiydi. Bir tuhaflık vardı bu işte. Hayat, sadece Zeus ve arkadaşlarından ibaret değildi. Bazen eleştirmek, gülmek hatta haddimiz değil ama eğlenmek de gerekiyordu. Bir gün “aşağı insan” komedya denilen bir tür üretti. “Aşağı insan” diyorum, zira o zamanlar bu tür oyunları yazanlara, bu oyunlara gidenlere öyle denecekti. Bugün bile bu düşünce değişmemiştir. Komedi oyunları sıradan ve basit olarak değerlendirilir. Örneğin komedi oyunlarının birçoğu, yüzbinlerce insana ulaşmasına rağmen, otorite tarafından ödüle layık görülmemiştir. Siz hiç, bir komedi sanatçısının Oscar, altın palmiye ya da afife jale ödülü aldığını gördünüz mü? Ne yazık ki çok az örneği vardır. Belki de hiç…

Komedya sanıldığı gibi olmayıp, sıradan halk tarafından çok beğenilmişti. Bu durum ülkeyi yönetenler tarafından hoş karşılanmamıştı. Çünkü Eşek Arıları gibi hicivlerle dolu oyunlar yazılmaktaydı. “Eşek Arıları” oyununu, bugün bile oynamak yürek ister. Yani anlayacağınız, durum hiç değişmedi sadece şekil değiştirdi. Sonunda dayanamayıp Aristo Teles Poetika’nın ikinci bölümü olan Komedyayı yazdı. Ancak bu eser günümüze ulaşmamıştır. Denilenlere göre paganizm yok olup, tek tanrılı inanç ortaya çıkınca, kilise bu eseri yaktırmıştır. O zamanlar Kilise, insanların aydınlanmasını, düşünmesini istemiyor. Sorgusuz sualsiz inanmasını benimsiyordu. İnanmadan anlayamazsın düşüncesi hâkimdi. Size de bu düşünce yapısı, bir yerden tanıdık geliyor mu?

Korkmayın, bu düşünce yapısı yıllar sonra Rönesans devrimi ile “anlamadan inanamazsın” düşüncesine dönüşecekti. Sadece bu bir zaman alacaktı o kadar. Yunanlılar gün geldi yıkıldı yerine Yüce Roma imparatorluğu geldi. Tiyatro bambaşka bir hal alacak, bambaşka oluşumlar yaşanacaktı.

DEVAM EDECEK