Taziye

Bir sabah uyanırsın,

Bir bakarsın, gün eski gün değil.

Yeni ama can yakan bir sabahtır o sabah.

Karşında, hüzünlü bir hırka durur.

Baban kokar o hırka ya da annen

 İş işten geçmiştir.

Sözler, feryatlar, bekleyişler önemini yitirmiştir.

Artık son gelmiştir.

Bir daha onu göremeyeceğin duygusu,

Yerleşmesi gereken yere tastamam yerleşmiştir.

Ne eksik ne fazla…

Başlayan bu yolculuk sonunda bitmiştir.

Ağlasan anlamsız, sussan değersiz…

Anlasan olup biteni kifayetsiz…

Dokunduğun her yere, onlardan birer anı sinmiştir.

Ne yaparsan yap, değiştiremezsin.

Taziyeler eşliğinde çürürsün.

Bin defa ölürsün de yine uyanırsın,

Kaçsan da var gücünle,

Sonunda muhakkak onsuzluğa alışırsın.

Gidersin ama yine dönersin…

Defalarca…

O hırka verilir bir tanıdığa,

Boşluğuna, kalbini asarsın.

İşte o gün, yalnızlığı yakından tanırsın.

Ne eksik ne fazla.

Korkma!

Artık büyümüşsündür.

Yaşın kaç olursa olsun.

Eyüp TORU