Sabır, sevgi, hoşgörü ve melekler

Antalya Eğitim Araştırma Hastanesinin, yanından, sağından solundan son 20 yıl’da binlerce kere önünden geçmişliğim, yüzlerce kere burada ki çalışmaları ve gelişmeleri anlatan haberlerini yaptığım yorumladığım değerlendirmelerim oldu. Hatta son zaman da Bir Rus Genç’in araba kazası sonrasında yatalak olarak hayatını sürdüren bu yaşananlar sonucunda onun yıllarca bakımını üstlenen Meryem Ana’nın hayatının konu edildiği Bİ UMUT Filmi içinde oyuncu olarak görev almama kadar Eğitim Araştırma Hastanesinin içinde yer aldım.

Son iki aydır daha çok dokunmaya ve hastanemizin içinden, kalbinden, tüm detaylarına dokunarak bir hayat gerçeği ile yüzleşmek tecrübesinin merkezinde yer aldım. Anneme Lösemi Tanısı konulması sonrasında hemen hemen hergün hastanemizin koridorlarında, laboratuvar ve diğer ünitelerinin çalışma, işleyiş, yürütücü birimlerinin çaba ve gayretlerinin yakın tanığı oldum.

Dediğim gibi yüzlerce kere önünden geçtiğimiz hastanemizin bir de poliklinik merdivenlerini hızla geçerken sağ tarafında kalan tek bir küçük bir bina ve oradan yükselen seslerin, uğultuların, yoğun bekleyişlerin yaşandığı Onkoloji Bölümü ile de ilk kez tanıştım. Tam kalbinde, tamyerinde, tam içinde bulundum. Hastanemiz ile ilgili kimi yayın organları ve yazarlarımızın değerlendimelerde bulunduğu hastanemizin eksik, gediği mevzularından bahsedildiği yayınların yanında çok da ele alınmayan ve işleyişinden bi haber olanlar için bu gözlemlerimi armutun sapı,üzümün kurusu takıntısına kapılmadan aktarmak istedim.

Onkoloji Bölümü Doktor ve Hemşilerininin, sağlık personelinin adeta seçilmişler ordusu gibi insanlığın ve insanların çare aradığı ‘Bi Umut Filmi’ gibi Umut Kapısı, Deva Kapısı, Çare adımlarının koridorlarında dolaştığı insan üstü bir gayretin, iyi niyet, sevgi, saygı ve hoşgörü rüzgarının estiği Onkoloji Bölümü’nde hastaların yaşamlarının daha sağlıklı ve çözüm odaklı inanılmaz bir çabanın sürdürüldüğüne tanıklık ettim.

Yıllar öncesinde beyaz önlük giyen hemşirelerimizin bir zaman sonra gök kuşağı gibi birimlerinin belli olması için önlük renklerinin değişimleri, onlara verdiğimiz Kanatsız Beyaz Melekler yakıştırmamızı hiç bir zaman değiştirmedi. Onkoloji Bölümü Doktor, Hemşire, Sağlık Personeli ve diğer yürütücü birimlerinde vicdan, merhamet, sevgi ve saygının en yüksek nokta da tutulduğuna şahit oldum. Yaşlısına gencine, teyze, amca, dayı, yeğen, vs kim olursa olsun bu hissiyatın herkese aynı duygularla yaklaşıldığına da tanıklık ettim.

Tüm bunları gözlemlerken elbette ki hastanemizin daha modern, çağdaş ve yapısal, işleyiş olarak etkin bir fiziki yapıda bulunmasını arzu etmiyor değiliz. Yeni fiziki yapı ek bine yapımına başlandığında ilk harcın temelin atıldığı anın haberlerini de yapmış olan bir gazeteci olarak Yeni Binaların Fiziki Yapısında kaybolacağımı da hiç düşünmemiştim. Görmediğim birimler, muayene alanları, özellikle kadın ve çocuk hastalıkları ile ilgili katlar Avrupa da böyle fiziki yapıları göremeyeceğimiz alanlar.

İçerde insanlığa ve insanların daha uzun ömürlü bir yaşam sürebilmesi, yaşamlarına devam edebilmesi için müthiş bir gayret var. İyi olmadan, sizi iyi etmeden güzel günlerinizi daha çok yaşamanız için sizi tedavi ederek sağlıklı bir birey olarak tekrar sosyal hayata katmadan bırakmayan bir işleyiş var. Yani yıllar önce çok duyduğumuz ancak günümüzde bu cümleyi artık hemen hemen hiç duymadığımız, “Allah Kurtarsın” sözü ağızlardan çıktığı da hastanemizin tüm birimlerinde tarihe karışmıştır.

Bu kadar muhteşem bir çaba ve gayretin gösterildiği hastanemizin yine de daha da modern ve çağdaş sağlık kurumları arasında yer alabilmesinin küçük adımları atılması kaçınılmazdır. Polikliniklerde sıra bekleyişlerin takip edildiği Ekranlar Kırık Dökük ve çoğu arızalı, yatılı hastaların kaldığı odalarda ki çöp kutuları çöp olmuş derecede, hastane içinde yara bantı satan garibin ne işi olur, giriş ve çıkış kapılarında ki dilenciler ise merhamet duygularımızı katleden bir başka görüntüdür. Hastane içinde tedavi olmaya gelenlerin temiz havaya ihtiyacı var. Sönmüş derecesi düşük aydınlatma insanın içini karartır gibi. Daha ferah ve aydınlık pırıl pırıl koridorlar ilk adımı atanları karşılayan tedavi edecek kadar etkili bir unsur olduğunu düşünüyorum. Tuvaletlerimizin ilk kez bu kadar temiz ve sürekli takibininyapıldığına da tanıklık ettim. Sağlık personelinin hastalara karşı daha ihtimam, sabır ve yol göstererek mesaisine devam ettiğini doktordan daha doktor kesilmediğinin de tanığı oldum. Bir de şu acil servis’e yeni bir müdahale anlayışı ve uygulama getirilmesi gerektiği bir kez daha ele alınarak uygulama sistemi revize edilmeli. Müdahale alanlarının daha modernize ve doktorlarımızın daha rahat çalışabileceği….

Gazete yayıncılığında çalışma masalarımızın değişmesi nedeniyle daha çok işin yönetim şemasında yer almamızdan dolayı beyaz önlüklüler ve hastane yönetimi ile uzun zamandır kucaklaşamadık. Zaten hiç bir zaman kendimizi de ayrıcalıklı gösterme gibi bir duruşumuz da olmadı. Hastanemizden aldığımız hizmeti rutin tüm uygulamaların içinden geçerek herkes gibi sırasını bekleyip, tedavisini olanlar gibi sinsileyi izleyerek işini takip ‘ender’ takip edenlerden oldum daima. Zaten hastanemize ilk adımını atan kim olursa olsun herkes eşit şekilde hizmet almakta, ekstra bir uygulamaya gerek yok. Burası Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi, Burası Onkoloji Bölümü. Sevgi, sabır, hoşgörü saygının iyiliğin, merhamet ve çabanın üstün kılındığı bölüm. Ne güzel ne güzel.