Ne Oluyor Bana?

Ne oluyor bana? Neden her şeyin düzeldiğini hissederken bir anda başa dönüp duruyorum. Tekrar tekrar… Madem hiçbir şey değişmiyor, neden düzelecekmiş gibi hissediyorum? Nerede hata var? Ortada bir saçmalık var ama nerede? Bıktım gri yaşamaktan. Ne siyah olabiliyorum ne beyaz. Arada kalmışlığın acımasız yorgunluğu var üzerimde. Yorgunum hiçbir şey yapmadığım halde. Etrafımda bir yaşam var. Akıp geçip gidiyor. Ben orada yokum. Neredeyim o da belli değil. Sorsan aynı yerdeyim. Aynı yer dedikleri neresi peki? Sahi ben neredeyim?

Ne oluyor bana? Eskiden bütün gücümle sarıldığım umudumdan nefret ediyorum şimdi. Umut etmek, sanki beni boşluğa sürüklüyormuş gibi geliyor. Düşüyorum dur duraksız. Elim yüzüm düzgün ama ruhum delik deşik. Anlatmak istediklerim var lakin nereden başlayacağımı bilmiyorum. Başlasam sonu gelmeyecekmiş gibi. Bir son var mı onu da bilmiyorum. Nefes alıyorum işte amaçsız. Bir insanı kurtarmanın ödülü, onunla aynı kaderi yaşamak mıdır? İyilik dedikleri, pek de iyi bir şey değilmiş gibi…

Ne oluyor bana? Sadece sevmek istedim ben. Yalansız, çıkarsız, oyunsuz, dümdüz… Aşk denilen karmakarışık şey buna izin vermiyor. Bir kuralı, bir oyunu var. Oynamadıkça seni oyunun dışına sürüklüyor. Dümdüz sevmenin bedelini, koca bir ömürle ödüyorsun. Adına da hüzün diyorlar. Ne aşkta ne dünyanın başka bir yanında adalet diye bir şey yok. Hiç olmadı. Olmayacak da… Bunu biliyor ve artık kaygı duymuyorum.

Eyüp TORU