Cenaze Günlükleri

Yıkayıp, pakladılar.

Gül suyu döküp,

Beyazlara sarmaladılar…

Sonra gömdüler toprağa,

Çürümesi, yok olması için.

İşte hayat, bu kadar anlamsızdı oysa…

Çelişkilerle dolu bir girdap,

Griye çalmış bir mehtap,

Anlayabilmekti sadece,

Gerçek olan sevap…

Önce ağladılar,

Resimlere sarılıp uyudular.

Şiirler yazdılar ardından,

Sonra eksildi takvimler,

Unuttular…

İşte hayat, bu kadar anlamsızdı oysa…